Living on an Island Down Under!

Hey Hallo!

En weeral een maand voorbij! Hoewel april volledig gevuld was, zit ik hier toch neuspeuterend te denken wat ik moet vertellen. Alles (zelf het moment dat ik vertrok) lijkt of het gisteren was. Tot je er bij stilstaat wat er zich allemaal afgespeeld heeft tussen die ingebeelde gisteren en vandaag, éél veel!

Heb nu een dikke twee maand reizen achter de rug;

                                              MAART                 APRIL

zonnige warmte werd regenachtige koude

zachte bedden werden planken

rustige strandwandelingen werden bergbeklimmingen

relax werd arbeiten!

blauwe zee werd modderpoel

fris gewassen elke dag werd geen douches beschikbaar

sportieve pogingen werden sportieve daden
   hygiënische accomodatie werd slapen tussen muizen

winderigheid bleef winderigheid
(als in darmen volgeperst met lucht... :-( )

zalig geamuseerd bleef zalig geamuseerd

boergondische eetstijl bleef boergondische eetstijl 

(met iets wat meer degoutante aprilse boefbuien!)
goed gezelschap bleef goed gezelschap
te snel voorbij bleef te snel voorbij

Olijfboomgaard-huis! Blokje rechts is ons appartementje hier.

April was dus vooral werken, wandelen en boefen! Sjouwke en ik vonden het verstandig om een goedkope maand in te lassen, we zijn gestart met een weekje WWOOF'en (Willing Workers On Organic Farms). Werken op een boerderij, in ruil voor kost en inwonen. We zijn terecht gekomen bij kabouter Kevin en tante Sharon, op hun olijfboomgaard. We moesten wat schilderen en kasten kuisen in ruil voor gigantisch goed gevulde magen en een dak boven ons hoofd!
Na 3 maand bakkerij voor mij en 2 maand ijs scheppen voor Sjouwke, hadden we het plan om in april wat te werken aan de te hoge cijfers op de weegschaal... Mislukt dus!!

Sjouwke aan het werk

  

En ook ik heb de definitie van werken begrepen...

.... maar niet voor lang!

Week 2 was dan THE Overland Track! Niettegenstaande iedereen ons verwittigde voor sneeuw, stijle beklimmingen en een zwaar energietekort, zagen wij het als een weekje ontspannend wandelen. Ontspannend was dan misschien niet meteen de beste omschrijving, maar het werd TOCH wel één van de hoogtepunten hier!
Na je een week niet te wassen, 's nachts niet te kunnen slapen van de koude, of de muizen die aan je koeken zitten, eten voor zeven dagen op je rug, niets van elektriciteit, geen warmte......... kwamen we tot het besluit "LESS IS MORE" (ooooooooh)!
Op het einde van de track zijn we gevlogen in alles die te maken had met warmte en zoetigheid!

Avondeten, zeven dagen lang: wraps, kaas en dadels! MAAR het werd geapprecieerd!

Het vele slapen kan je uit mijn ogen afleiden! En het zal niet aan het uitgebreide avondmaal gelegen hebben!

Mijn wandelpartner voelde de vermoeidheid in de namiddag...

... en dat kende zijn gevolgen.

Maar af en toe een bloedzuiger hier en daar, hield ons wakker!

Eén keer toch beslist om de koude te trotseren en me te wassen.

Let vooral weer op die uitgeslapen ogen!

Onze mede hikers!

Maar de landschappen mochten er zijn én het was een zotte ervaring!

Twee dagen daarna begon er een ander onverwachts avontuur! We hadden ons opgegeven om mee te helpen aan een project.

Hamish, een man die momenteel in Melbourne stinkt van het geld, wil plots zo primitief mogelijk in de bosjes gaan leven. Hij is 'iets' aan het opbouwen in een vallei (KOUD!) met zoveel mogelijk natuurlijke middelen. Wij verbleven daar met nog twee andere gasten (USA en Australië), maar zonder Hamish. Dus Hamish beldde ons dan 38 keer per dag "wandel naar daar, daar zie je dat en dat moet je doen!".  Douchen moesten we buiten doen op één of andere manier, maaltijden bestonden uit vort voedsel en 's morgens werd je net niet wakker met een bevroren neus. Die manier van werken sloeg dus op niets en wat hij daar probeerde te bereiken verstonden we al helemaal niet => ADIEU!

Het toilet, één van de beste constructies op het concentratiekamp!

Overdag 'ontsnapten' we meestal naar het dichstbijzijnde dorpje. Vol marginalen en andere wezens, dus  hebben we ons dan ook maar aangepast aan het straatleventje...

Volgende slaapstop -> Michael, een Engelse zestiger van wie zijn deur voor alles en iedereen openstaat. Dus ook voor twee Belgische, vuile, stinkende, zieke dames met het vettigste haar ooit! Mits wat kuisen, tuinieren, schilderen, koken en een aantal dollars per dag, mochten we daar slapen. We verbleven in een huis met elektriciteit, een echt bed, een kachel, vers eten en geen muizenstront aan onze tassen, WOOOOW, long time no see!

V.l.n.r.: Febe - Michael - Sjouwke

Boerin#1 & boerin#2 

De boog kan niet altijd gespannen zijn!

Heel belangrijk, (vers) eten!

Ondertussen weeral vijf dagen bij Kevin en Sharon. Net mijn laatste schilderkunsten afgewerkt, mijn laatste uitgebreide lunch binnen en al weer verlangend naar het avondeten! Om 8u40 morgenochtend vlieg ik opnieuw terug naar Sydney, altijd een beetje thuiskomen + hogere temperaturen! De eerste dagen bezoek ik wat vrienden en vrijdag om 16u30 arriveert mijn volgende reisgezel, spannend!

Het reizen hier is ingedeeld in maanden, iedere maand is als een nieuw hoofdstuk. In maart was er de rondreis met mama en Koko, april was een Tasmanië-maand met Sjouwke, in mei trek ik rond met Michiel en juni wordt Nieuw-Zeeland met God weet wie! Tot nu toe kon ik het me allemaal niet beter wensen!

Houden zo, Febe!